THE PAIN, THE PLEASURE, THE TALK - THE SCREAM -

Floor Houwink ten Cate (1987) is een multidisciplinair theatermaker, regisseur en schrijver. Haar werk beweegt tussen performance, muziektheater en cinema, en legt intieme, vaak onuitgesproken aspecten van het leven bloot. Met een hybride stijl, een versmelting van fictie en documentaire, creëert ze politiek geëngageerde en emotioneel gelaagde voorstellingen.

Na haar studies aan de Nederlandse Filmacademie en de Universiteit Utrecht was ze van 2015 tot 2020 co-artistiek leider van muziektheatercollectief Nineties Productions, waarmee ze in 2017 de BNG Bank Theaterprijs won. Ze regisseerde o.a. Merkel (2019), One Man Show (2021) en Sea of Silence (2022), en maakte samen met Katie Mitchell de ecofeministische mini-opera A Play for the Living in a Time of Extinction (2022). In 2023 werd ze geselecteerd voor de Women Opera Makers Workshop van de Académie du Festival d’Aix-en-Provence.

Sinds 2023 is ze verbonden aan Theater Utrecht: Centre for Performing Arts, waar ze Atropa (2023), Panic Room (2024) en Battlefield of Dreams (2025) maakte. Dit seizoen regisseert ze Brabo Leone van Sarah Janneh (coproductie van NITE, Theater Utrecht en MusicalMakers) en The Actor van Florian Myjer. In 2025-2027 ontvangt ze het Fast Forward-stipendium van het Fonds Podiumkunsten om haar werk internationaal door te ontwikkelen. 

Rojda Gülüzar Karakuş is een Koerdisch-afkomstige dramaturge. In 2014 startte zij in Istanbul met een opleiding in de ingenieurswetenschappen. Parallel daaraan volgde zij tot 2019 opleidingen en deed zij werkervaring op in verschillende domeinen van het theater, gaande van productie tot theatertekst en dramaturgie. In 2019 besloot Karakuş haar opleiding in ingenieurswetenschappen stop te zetten om zich volledig te richten op een internationale artistieke praktijk. Daarna studeerde ze kunstenwetenschappen aan Ugent. Sinds 2024 werkt Karakuş als dramaturge en artistiek procesbegeleider bij NTGent. 

Emeritus hoogleraar Kunst, Cultuur en Diversiteit aan de Universiteit Utrecht. Zij was tot 2023 voorzitter van het UU Graduate Gender Programme en academisch directeur van de Nederlandse Onderzoeksschool Genderstudies (NOG). Momenteel is zij projectleider van het virtuele Museum of Equality and Difference (MOED.online). Ze heeft breed gepubliceerd op het gebied van genderstudies, postkoloniale kritiek, en de rol van de kunsten bij de implementatie van politieke transities. Haar laatste monografie Revolts in Cultural Critique verscheen bij Rowman & Littlefield (2021). In 2026 verscheen de derde geheel herziene editie van de bundel Doing Gender in Media Art and Culture. A Contemporary Guide to Gender Studies bij Routledge.

Schmitz (’93) werkt op het snijvlak van film, video-installatie en beeld. Vanuit bestaande en persoonlijke archieven knipt, verplaatst en herschikt ze beeld, tekst en geluid tot steeds veranderende constellaties. In haar essayistische praktijk onderzoekt ze manieren van kijken en gebruikt ze toeval als methode om opnieuw na te denken over hoe beelden en symbolische systemen betekenis voortbrengen.

Ze behaalde haar bachelor aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Daarna verdiepte ze haar interesse in de relatie tussen mens en beeld tijdens de master Visual Anthropology aan Goldsmiths, University of London.

Ze maakt deel uit van het kunstenaarscollectief en productiehuis Touchy Studios, waar ze schrijft, regisseert en monteert aan producties in opdracht, van muziekvideo’s tot korte documentaires.

Naast haar eigen artistieke praktijk geeft ze les in Research Through Film, waarbij ze film maken benadert als een manier van denken en onderzoeken. Ze gaf onder meer les aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, de Universiteit Leiden en tijdens Zend Festival, in samenwerking met het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid.